Alles kits aan het coronafront? Het begint er in Nederland op te lijken. Er is nog wat gedoe over de coronapas, maar verder lijkt er niet meer zoveel aan de hand. Het leven herneemt zijn gangetje, we kunnen weer naar ons werk en naar de bioscoop en we nodigen elkaar uit voor allerlei nuttige en gezellige bijeenkomsten.

Ik doe graag mee, maar toch blijf ik last houden van een innerlijk stemmetje dat telkens keft: „Uitkijken!” Het zal wel met mijn leeftijd te maken hebben, maar het komt ook doordat ik van onverdachte zijde nog steeds verontrustende geluiden hoor.

Zo constateerde Maarten Keulemans, wetenschapsjournalist en corona-expert van de Volkskrant, deze week in zijn krant dat „ongeveer de helft van de mensen die zijn ingeënt met het coronavaccin van Pfizer, een half jaar later toch weer bevattelijk blijkt voor het coronavirus”. Bij de deltavariant, dominant in Nederland, is de bescherming tegen infectie zelfs na vier maanden al afgenomen tot zo’n 50 procent. Dit blijkt uit Amerikaans academisch onderzoek, samen met Pfizer, onder 3,5 miljoen burgers. (De cijfers zijn op internet terug te vinden in The Lancet, het Britse medisch tijdschrift van 4 oktober.)

Dit zijn geen cijfers waarmee ik mijn lastige keffertje tot bedaren kan krijgen – integendeel. Te meer omdat bij de niet-deltavarianten de cijfers evenmin erg gunstig zijn: daar daalt de bescherming in vier maanden na de vaccinatie van 97 naar 67 procent, begrijp ik uit The Lancet.

Grof samengevat, gevaccineerden kunnen na een poosje alsnog besmet raken en het virus doorgeven met alle gevolgen van dien. Voor de jongeren zijn de cijfers veel gunstiger, maar de kwetsbaren en/of oudjes moeten op hun tellen blijven passen. Dat zal ook gebeuren, vermoed ik, en het kan tot een jammerlijke tweedeling in de samenleving leiden: de jongeren hervatten hun vroegere leven, de ouderen zien behoedzaam toe.

Het maakt het leven voor die ouderen gecompliceerder. Steeds zullen ze zich moeten afvragen: ga ik wel of niet naar het theater of een of andere bijeenkomst elders? Hoeveel mensen komen er samen en onder welke omstandigheden? Kan ik er met openbaar vervoer heen of is dat ook te link?

Leven wordt voortdurend risico’s afwegen.

Er is ook troost. Áls je besmet raakt, zal het virus bij een gevaccineerde minder schade aanrichten dan bij een ongevaccineerde; de laatste zal veel eerder in het ziekenhuis belanden. Maar Keulemans wijst er terecht op dat ook milde infecties langdurige klachten kunnen geven, zoals reuk- en smaakverlies en slepende vermoeidheid.

Ik wil daarom geen Covid krijgen, ook geen milde. Ja, het vaccin kan ziekenhuisopname vaak voorkomen, maar ik heb te veel Covid-patiënten gesproken die weliswaar net niet in het ziekenhuis belandden, maar zich toch doodziek voelden. „Zorg dat je het niet krijgt”, zeiden ze.

Bovendien bestaat het gevaar dat het coronavirus komende maanden zij aan zij oprukt met het griepvirus; ook de medische autoriteiten in Duitsland waarschuwen daar momenteel ernstig voor.

Uiteraard had ik dit alles graag besproken met Het Virus zelf, die ik af en toe nederig mag interviewen. Maar ditmaal beantwoordde hij mijn telefoontje alleen met bulderend gelach. Kennelijk heeft hij het nog steeds erg naar zijn zin.

Nieuwsbrief
NRC Vandaag

Elke ochtend een overzicht van onze beste stukken en al het belangrijke andere nieuws

Een versie van
dit artikel
verscheen ook in

NRC in de ochtend
van 8 oktober 2021



Source link